WAARSCHUWING:

De onderstaande tekst bevat veel van de bovengenoemde uitspraken

FOTO's:

http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/RotoruaDeEastCape

http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/ThamesDeCoromandel

http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/RotoruaDeel2

http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/Taupo

http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/TongariroTransalpineCrossing

.

Ja hoormensen, het is gebeurd. Ik ben verliefd. Zijn naam is Nieuw Zeeland.

4 wekengeleden leren kennen en meteen verkocht. Sindsdien is elke dag een feest, hij blijft me verassen en brengt me naar de meest romantische plekken en ongekende hoogtes. Hij is heel avontuurlijk maar ook heerlijk rustig af en toe. Geen dag is hetzelfde, afwisseling houdt de relatie spannend.

.

Genoeg geslijm, jullie begrijpen wel dat ik erg onder de indruk ben van dit prachtige land! Mijn vorige update (sorry, al iets te lang geleden...) eindigde met de Bay of Islands, en inmiddels begeef ik mij midden in Gletsjer land, Franz Josef!

Zoveel gedaan en gezien ondertussen, probeer het kort en krachtig te houden. Na de Bay of Islands ben ik doorgereisd naar de Coromandel regio, met als hoogtepunten Cathedral Cove, een prachtige verlaten baaij omringd door enorme rotsformaties en Hot water Beach, wat mij iets te touristisch was maar vreselijk grappig om al die touristen hun eigen 'spa' te zien graven in het zand. Mij niet gezien, als het 35 graden is ga ik niet in een bubbelbad van 50+ graden zitten.

De volgende stop was Rotorua. En wauw wat is dat een aparte plek om gezien te hebben. Het ligt in een gebied met geothermische activiteit van vulkanische oorsprong. En dit is direct zichtbaar door de vele kokende modderpoelen (STANK) en stomende meren. Heel bizar, zoiets bijzonders heb ik nog nooit gezien. Zie foto's, het is niet in woorden te omschrijven!

Een 3-daagse meidentrip naar de Oostkust was het volgende op mijn programma! Inclusief de buschauffeuse (voormalig truckchauffeur, ja het beeld wat nu in jullie opkomt, zo ziet ze er inderdaad uit) gingen we met zn vieren op pad, het was een fantastische trip vol zon, zee, strand, relaxing! Veel Art & Crafts en Maori cultuur in dit gebied van NZ, nergens anders is de cultuur nog zo aanwezig. Zo reden we langs een Marae (Maori meetinghouse) waar Maori mannen een groot gat aan het graven waren om een Hangi (tradtionele Maori bereidingswijze van een gerecht) te bereiden. Het was vanwege een Tangi (begrafenis), de vrouwen stonden verderop te rouwen. Gebeurd allemaal in de buitenlucht, ook de overledene wordt buiten neergelegd. Als je hier getuige van bent, zoals wij waren, moet je erg oppassen niet te dicht bij te komen. Buitenstaanders zijn niet welkom en mogen niet in de buurt van de Marae komen. Op zo'n moment wordt een cultuur opeens heel realistisch, in de touristische gebieden kun je bijvoorbeeld naar Maori-shows, waar ze een leuk dansje doen en een liedje zingen. Ookal is dit allemaal zoals het vroeger ging, het blijft een show, nep. Ook veel Christelijke kerken onderweg met Maori decoraties. De volgende stop op dezetrip was de omgeving van Gisborne, een belangrijke wijnstreek, waar als eerste stad ter wereld de zon opkomt. En tsja, ookal was het niet veel anders dan een zonsopgang op een andere plek, het blijft bijzonder.

Hier hadden we met onze groep een ontmoeting met ''Auntie Ann'', voor een traditioneel welkom in een echte Marae. Normaal mag je hier niet komen als toerist, je moet uitgenodigd worden en je vervolgens houden aan alle rituelen die horen bij het betreden van een Marae. Voor het betreden moet de groep uitgenodigden wachten voor de ingang van het huis, volgens de Maori draag je jou overleden dierbaren mee op je schouders en gebaar je met het betreden van het huis dat je hoopt dat zij samen zijn en samen leven, zoals jij 1 bent met de maori na het betreden van het huis. Ik moest als leider van onze groep iedereen introduceren, vertellen waar we vandaan komen en dat we geintereseerd waren in de cultuur en een liedje zingen (ja dat was lachen en nee het staat NIET op film). Vervolgens de begroeting, voorhoofd tegen voorhoofd, neus tegen neus. Daarna vertelde Auntie Ann alles over de cultuur en zijn rituelen, het zorgt voor veel respect voor de Maoricultuur en je snapt veel beter hoe, wat en waarom.

Ennn aangezien we midden tussen de wijnranken zaten moesten we natuurlijk even naar een wijnproeverij (van Longbush Wines). Wat behoorlijk informeel was, aangezien er wel 20 flessen wijn opengingen en ze allemaal leeg moesten. Maar dat was natuurlijk helemaal niet erg. Ook de versgevangen ENORME mosselen op het haardvuur smaakten goed. Na 3 dagen afscheid genomen van de 2 andere meiden, als je een paar dagen met een klein groepje reist leer je elkaar toch behoorlijk goed kennen en als het dan ook nog goed klikt, is afscheidnemen nooit leuk! Maar het was tijd om verder te gaan, en wel richting Taupo.

WAUUUW wat een schitterende plek op deze aardbodem is dat. Onderweg hiernaartoe naar de Waitomo Glowworm Caves geweest voor een korte tour door de grotten. Ik heb toch al behoorlijk wat grotten gezien, maar nog nooit een met Glow worms! Miljoenen gloeiwormen bedekken het plafond van deze grot en het lijkt net alsof de Melkweg uit de hemel is gedonderd en zich heeft vastgeplakt aan deze grot. Een soort Droomvlucht in de Efteling gevoel. Helaas kun je hier geen foto's van maken.

Lake Taupo heeft de grote van Singapore, een enorm meer, waar ik heerlijk ben gaan kajakken, een hele mooie plek om dit te doen met de meest waanzige zonsondergang. Ook leuke om onder bungeejumpende mensen door te varen, kijk je omhoog komt er iemand op je afspringen. Ik sla een rondje over! Taupo was ook het startpunt voor de Tongariro Alpine Crossing, de meest mooie, bijzondere maar ook vermoeiende ervaring die ik tot nu toe in mijn leven heb meegemaakt. Ik kan wel een heel uitgebreid verslag over de 17km lange hikingtocht gaan schrijven, maar ik zou zeggen kijk naar de foto's, ik kan het niet met woorden omschrijven. http://picasaweb.google.nl/anitaatje21/TongariroTransalpineCrossing

De hoofdstad van NZ, Wellington was de volgende stop. En oh wat vond ik het opeensvervelend om in een stad te zijn. Veel mensen, hoge gebouwen, verkeer. NZ is geen land om in de stad te zijn, deze kun je beter vermijden. Het Te Papa museum was wel leuk, ookal was het niet echt een museum maar meer een themapark voor de kinders. Ook nog even de Lord the Rings GEEK uitgehangen, ik ben naar Weta Workshop geweest waar je een kijkje in de keuken krijgt van de fantastische dingen die ze daar maken voor de grootste Hollywood films, waaronder LOTR. Alle kostuums, grime, digital design, special effects, etc etc. Was erg interessant. Mooie schetsboeken te koop hier met originele tekeningen van Tolkien, mijn handen pakten bijna het boek en brachten het bijna naar de kassa. Bijna, want het was een beetje duurt en te zwaar om mee te slepen.

Tijd om over te steken naar het Zuidereiland, deel 2 van mijn trip! Een 3 uur durendetocht met een super-de-luxe boot naar Picton, een erg mooi plaatsje waar ik mijzelf wel zie wonen over 43 jaar. Huisje, bootje, badpak. Alles wat je daar nodig hebt. Nelson was de volgende stop wat weer iets te veel een stad was, maar het is het startpunt voor het Abel Tasman National Park, waar ik een schitterende hikingtocht heb gemaakt. Een paradijs op aarde met veel afgelegen stranden omringd door bush bush.

Foto's vanaf Wellington tot nu volgen nog, computers hier in deze afgelegen dorpjes zijn niet de meest snelle, maar komt over een paar dagen!

De tijd vliegt hier, nog maar 3 weken te gaan in NZ voordat ik weer terug ga Australie, Perth! Even goed genieten van alles wat er nog op het programma staat, zoals een Ice Hikingtocht morgen naar de Franz Josef Gleiser compleet met ijs-klim-schoenen en sneeuwpak! Dit wordt dan mijn allereerste wintersport ervaring, ben benieuwd haha!

Ik kijk nu uit mijn raam en zie besneeuwde bergtoppen, het is precies zoals de ansichtkaarten je doen beloven.

Zucht....

Kusjes